Main Menu

پرشتگیں در ۔ زبی زیڈ زار

اوّلی بَہر

ارر اڑے ، ، ! من زاناں چوں دمبُرتگ آں نی گیشتر سرکپگ نہ بیگءَ انت وللہ، اے کوہ پیسر ءَ چو بُرز نہ بیتگ انت ،، واجو ءَ وتی گام داشت انت ءُ دراہینت بلے ولید دنیگہ ساڑی ات ءُ روگ ءَ ات۔ ۔ ولید ءَ بیچکندگے جَت ءُ پسو دات، چونیں ھمراہ ءِ من ءَ گون انت دو گامءَ آتک نہ کنت، بیا واجو اد ءَ نند ایں بزگ ما نی دیم ءَ شُت نہ کن ایں ءُ چہ اد ءَ سرجمیں میتگ پَدّر انت، ہر دوئیں تَلنمب ءِ سرا نشت انت ءُ میتگ ءِ ندارگاں گوں دل گوش بیت انت یک نیمگے چندے لوگ اتنت ءُ یک نیمگے آبادیں کبرستان ئے ات ءُ ھمے کبرستان ءِ رودرتکی نیمگ ناکو ھُدُکے ڈگار ات ءُ ھمے ندارگانی تہءَ یک بانیں لوگ ءِ پدر ات کہ آ چہ میتگ ءَ کَمُکے گستہ تر ات، دگہ ادءَ ھچ نیست ات، ترا یات بیت کسانی ؟ ھما وشیں وھد ترا یات بنت ؟ ما میتگے دراہیں چُک یکجاہ بیتگ ایں برے رامدل ءِ ءُ برے ناکو ھُدُکے ڈگارانی سرا ما کوٹگ ورگءَ شُتگ ایں واجو ءَ ناکو ھُدُکے ڈگار ءِ نیمگ ءَ چمشانک داتنت ءُ جُست کُت ، ،، ، ، ولید ءَ ساہ ءِ پُر کُت ءُ پسو دات۔ ۔۔ ھو ۔ ۔ ۔ ۔ ھو منءَ شرّیءَ یات انت ۔۔

زندگی ءِ وشّئیں سہتاں کئے بیھال کنت ، ؟ بلے مرچاں ناکو ھُدک ءِ ڈگار کَلڑ ءُ لَداں گپتگ مَچ ءُ جو ھُشک بیتگ انت، تِش ءُ ولّوراں جاہ جتگ دنیگہ ولید ءِ ھبر ھلاس نہ اتنت واجو ءَ دست ماں ڈگار ءِ مات بند ءِ نیمگءَ شانک دات ءُ دراہیںت اڑے ولید ، ،، آ چی ئے ؟ گندگ ءَ کُچکے ، ،؟ ولید ءَ یکبرے شرّی ءَ چارت ءُ پسو دات ،، کُچکے و نہ انت الم تولگے بیت کہ مرچاں دیگر کن انت ءُ چہ ھونڑاں در کپ انت ءُ شکار ءَ کاینت میتگ ءَ یکے ھمے رستراں مارا دلریش کتگ تیل ءُ روگن نیل انت، ، ، ولید ءَ وتی ھبر ھلاس نہ کتگ اتنت کہ ھمے دمان ءَ واجو ءَ دراہینت ،، ، بلے ولید جان مرچاں میتگ ءِ زید ءُ مردم بدل بیتگ انت اے ھما پیسریگیں میتگ نہ انت گوشے دگہ درآمدیں دیارے کہ ادءَ تولگ ءُ روبا ہاں جاہ جتگ کس نگواہیت۔ ۔ ۔

ھو واجو جان ، ،، ! ولید ءَ پسو دات ءُ دراہینت شما کہ چداں لَڈّتگ ءُ شتگ ات کراچی ءَ رند ءَ اد ءَ بازیں چِست ءُ اریرے بیتگ بازیں مردمے کلیجاں شتگ ءُ چندے مردم دگہ ہم چداں لَڈ اتگ ءُ شتگاں شھرانی نیمگ ءَ ادءَ بایں چست ءُ ایر بیتگ انت ، ھیر بِل اے کساہاں دگہ وھدے کن ایں توھال کن تی وانگ ءُ زانگ چون انت ما اش کتگ ات کہ تو ڈاکٹری وانگ ءَ ئے، واجو ءَ ھدا ءِ شُکر ءُ منت گپت انت ءُ پسو دات ، ، ، ، ، ھو یار منی یک سال ءِ پشکپتگ، وانگ کہ ھلاس بیت پدا گند ایں باریں زندگی چونیں رنگ پیشدار ایت، ،، ، ہردوئیں ھاموش بیت انت ءُ میتگ ءِ ھاموشی ءَ ندارہ کنگ ءَ اتنت، ولید کبرستان ءِ نیمگ ءَ چارگ ءَ ات ءُ واجو روایرشتی نیمگ ءَ بانیں لوگ ءَ چارگ ءَ کہ آئی ءِ در پَچ ات بلے سک دیر ات کہ تہنا آ ھمے گندگ ءَ ات کہ در ءِ دپ پچ انت مردم است یا نیست آ اے گپءَ ستک بوھگ ءَ نیا، آئیءَ گوں وتی جند ءَ ھلوت کنگ بنا کُت ، ، باریں ادءَ چونیں مردم انت کہ ، در پَچ انت ، نہ لوگ ءِ دیم ءَ کاپری کلنڈ ءِ است نہ ادءَ مردم ءِ گوہیت ، بلکیں ادءَ کس نیست۔۔۔۔

آئیءَ اوپار نہ شُت ءُ گوں ولیدءَ جُست اش کُت، ، آ گس کئیگ انت ءُ اشی تہءَ زاناں مردم نیست ؟ ؟ ولید ءَ پسو دات کجام گِس ، ، ؟ آ کہ چہ میتگ ءَ کمکے گستہ تر انت اڑے ھمے گِس ءِ کہ در پَچ انت واجو ءَ دست ھمے گس ءِ نیمگ ءَ دراج کُت ءُ جُست کت ، ، ولید ءَ یکبرے پسو نہ دات ءُ واجوءَ جُست اش کُت ، ترا ناکو وژدل یات بیت ؟ اے ھما ناکو وژدل ءِ لوگ انت ، ، ناکو وژدل ، ، ، واجو جیڑگءَ لگ ات ءُ جست یے کُت ، ، کجام ناکو وژدل منءَ یات آیگ ءَ نہ انت ، ،، ، یار ھما مامد ءِ پت ولید ءَ گردن چنڈینت ءُ دراہینت شرّیں ترا مامد یات بیت؟ کہ مدام اسکولءَ ماسٹر ءِ گورا لَٹ اش وارتگ ءُ مدام ائیءِ لِنمپ گورجیگ ءِ سرا یل اتنت ءُ من تو کُنّت کتگ ات آ مدام چہ مارا دلریش اَت بزگ ، ، ، واجو ءَ ھو کمکے دراج کش کُت ءُ پسو دات ھووووووو یار مامد من ءَ یات انت ، ، ولید ءَ دراہینت ، ، اے ھمے مامد زیانی گِس انت مامد وژدلءِ یکّیں بچ بیتگ، ، ، ولیدءَ انگت وتی گپ سرجم نہ کتگ اتنت کہ آئیءِ چم ارس بیت انت ءُ آ سہتے ھاموش بیت ءُ پدا ھبر اش بنا کُت، ، ، ھما انت کہ ناکو وژدل ءِ بچ بیران بیتگ ناکو وژدل ءَ ہم چہ ادءَ لَڈ اتگ ءُ دگہ جاہے شتگ ناکو وژدل ءِ لڈگ ءَ رند من اے نیمگ ءَ ھجبر نہ شتگ آں کہ ادءَ مرچاں تبد کشیت ءُ دل سوچیں ترانگ انت اے کشک ءَ اندوہ ءُ ارماناں ابید دگہ چے است کہ مردم اے کشکءَ بروت، ، ، واجو ءَ گْران گْران ءَ دراہینت، ، ،، ھو یار زندگی ءَ چست ءُ ایر بینت سَکّی ءُ سوری کاینت گرانیں وھد رونت ءُ وشیں روچ الم کاینت ولید جان مارا پکت اوپار کنگی انت واجو ءَ وتی ھبر کت انت ءُ ھاموش بیت ۔ ۔

سہتے نہ گوست ولید ءَ دراہینت، ،، بیا نی ایر کپاں بئیں کہ روچ برکت بیان انت ،، واجو ءَ ساہءِ برت ءُ پسو دات ، ، ، ھو یار بیا روئیں نی ، ، ہر دوئیں چہ وتی جاہاں پاد آتک انت ءُ ایر کپان اتنت ، ، ھمے دمانءَ واجو ءِ پادگ ماں دارے ءَ اڑ ات ، آئی ءَ سرجہل کُت کہ پادگ ءَ بہ گشین آں بلے آئیءِ چم ھما گس ءِ نیمگءَ کپت انت کہ آئی ءِ تہءَ تولگ روگءَ ات آئیءَ ولید توار جت ءُ دراہنت، ، ، ولید جان ، او ولید ! تولگءَ بہ چار کجا جاہ کتگ، ، تول ناکو وژدل ءِ گس ءَ روگ ءَ انت ۔ ۔ ھو واجو جان ھمودا کہ مردم مہ بیت ھمودا تولگ ءُ روبا جاہ کن انت ءُ چندے سال ءَ رند اے تولگ میتگ ءِ دراہیں گسانی تہءَ کاینت ءُ جاہ کن انت ، ، ، ، ولید ھبر کنان ءُ ایر کپان ات۔
انگہ جاری انت۔۔۔۔۔

اے تاک ءَ سوشل میڈیا ءَ شنگ کنئے


« ( (Previous Post) پشتءِ نبشتانک )
((Next Post) دیمءِ نبشتانک ) »



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *