Main Menu

پَتِرک ۔ نور بشّام

من گیشاں چہ گیش سساکنگایاں کہ وھد ءِ ھمراھی ءَ مئے درچک ءُ دار ءُ جک ءٌ بُرانی نام ءٌ توار ھم کور بوان انت بزاں چہ بن بیھ ءَ گار بوگ ءَ انت بلے اگاں ما شر پہ جوانی ءَ بچارین ءُ سسا بہ کن ایں گڑا بلکیں مئے سما ءُ اکل ءٌ ھوش بئیت کہ ما چونیں درچک ءٌ دار ءٌ چونیں جک بُرانی واھند ایں اسل ءَ مئے پلیں وتن چہ گنج ءَ سر ٹیپ انت بلے مارا سرپدی نیست۔

مئے وھدگیں مردمانی گزران گوں چمےِ چیزاں بوتگ انت
وھد جنزان انت پہ دیم ءَ بلے مئے گنجانی نام ءُ توار پشت ءَ پشت کپان انت
پرچا کہ ما کپتگ ءُ وابیں وھد ءِ رندگیری ءَ چہ پشت کپتگ اِیں
دگنیاَ چہ وھد ءَ سیت ءٌ نپ زیرگائیں ما ندارگ چارگائیں.
ھمے داب ءَ ما پترک ءِ بابت ءَ کمے سسا بہ کن ایں کہ پترک چی ئے ءُ چمے پترک ءَ مارا چے مز ءُ سوت ءُ پایدگ رس اِیت
پترک یک ڈولداریں ءُ کسانیں کاھے بلے اے گیشتر بھارگاھی موسم ءِ درچک ءُ کائے کہ بھارگاہ ءِ موسم ءَ رُداِیت پس ءٌ دلوتی پہ شوک ور انتے
بلے پہ ما اے پترک ءَ چونیں نپ ءُ پایدگ گوں بیا اِت شمارا سرپدی دیاں
پترک جان درواھی ءِ یک مزنیں الاجے
پہ شٌدیکاں یک بلاھیں سیر لاپی ئے
چون؟
بلے پترک ءِ وھد ءٌ پاس ماں بھارگاھی موسماں بیت
وھدیکہ ھور ءٌ بارندگانی بیت موسم دیم ءَ پہ بھارگاہ ءَ دنت نوں پترک چو مور ءَ کوہ ساگوارانی دیم ءَ در ریچ ایت گوں وتی پتنوکیں تاکاں ھنچش بیت کہ گلزار ءٌ ڈولدار بیت سک شودار
اے وھد ءَ پسانی دلاں تاھیر بکشائیت چیا کہ پساں گوں پترک ءَ یک بلاھیں ھب ءٌ واھگے ھست
پس ءٌ مالاں باز وش بیت پد ءَ پسانی جاناں انچیں زندے دنت ءُ ڈڈ ءُ پزور کنت ءُ چہ پزوری ءَ پسانی مید سک ساپ ءُ ڈولدار بنت
اے موسمانی تھ ءَ ھرکس ءَ لیٹ ءٌ لاگریں پس ءٌ شنکے اگاں ھست ءُ بوتگ گڑا آ کوھاں شتگ اَنت ءُ پترک اِش چتگ ءٌ آورتگ پہ ھمے لیٹ ءٌ لاگران اش داتگ اَنت ءُ ساٹیتگ اَنت ءُ چہ لاگری ءُ لیٹیءَ رکیتگ اَنت َ
ھروھد ءَ مردمانی ھیال ءٌ پگر گوں وتی ھمے لیٹ ءٌ لاگرانی ساٹگ ءَ بوتگ اَنت
پترک پس ءِ شیر ءَ ھم سک زیات کنت ءٌ روگن ئے گیش کنت گوں
پترک ءَ پس، ھشتر، سید، آھوگ، ، ءٌ دگہ بازیں دلوت ھست انت کہ پترک ورگ ءَ سیر نہ بنت
مئے گریب ءٌ بزگرانی ساٹاھگ ءَ پترک ءِ یک بلاھیں ارزیشتے ھست انت
اے موسماں کہ پترک کُلّ ءِ وھد بیت کیسگ پہ رسنگ ھرکس برو پہ پترکانی ڈوار ءَ گوں وتی بڈے ھاکش ءٌ چادراں پروشءُ بُرُن بیار ءُ
لھڑ دے ماں لوھیگانی ءَ تھ ءَ ءٌ بور
نوں ما بزانیں باریں چون ورگ بیت اڈ کنگ بیت پایدگ چے دنت؟!!!!!

بلے اڈکنگ چوش بیت کہ پترک ءِ کُل ءَ کار انت ساپ کن انت لوھیگ ءَ َ پر کن انت آس سرے ءِ دیئنت وادی مان کن انت لھڑی دینت ءٌ ورانت ئِے
باز مردم اشکرانی سر ءَ ھم پترک ءَ پچیت ءٌ وارت باز گوں نان ء گوم ءَ ھم وارت ءٌ باز مردم ھامگءَ ھم وارت ئِے
پترک پہ الاج ءَ بزاں مئے جسم ءٌ جان ءِ واست ءَ یک گران کدریں الاجِے
ھمے وھد ءَ کہ پترک کُل بیت ھمے کُل ءِ تہ ءَ چہ یک شیرگے درکیت کہ ما گش ایں پترک ءِ ھِنگ
اے ھنگ بازیں نادراھیانی دَوا اِنت ایشی ءَ زیراں کاراں شودانت ءٌ ساپ کن انت ھما مردم کہ دل ءِ مدام سک درد کنگ تکلیپی ئے گپ ءَ بہ کنت گڑا سھب ءَ انا وار ءَ وارینت ئے تاں سے چار روچ ءَ اللہ پاک ءِ کدرت ءَ ھما نادرواہ درواہ ءُ وش بیت
اگاں کجام یکے ءِ لاپ درد بہ کنت گڑا آئی ءَ سھب ءَ اناوار ءَ وارینت ءِ ھم تاں سے روچ ءَ وش بیت بلے دگہ یک گپے شرتریں ھست کہ پترک ءِ ھنگ ءَ شپ ءَ وپسگ ءَ چی پیسر ھرکس بوارت ءُ بوپس ایت آئی ءِ جان ءِ تاکت سک ڈڈ بیت۔
وھد ءِ مردماں گشتگ کہ پترک ءِ ھنگ پہ دل ءٌ لاپاں یک بے مٹیں الاجےِ
دگہ یکے ھمے کہ پہ زالبولان ءٌ پہ نُنّکیں چکانی گوش ءٌ لاپ درد ءَ ھم بے درور اِنت ءُ زوت لاپ ءِ درد ءَ آرام رس اِیت۔

دگہ یکے ایش انت کہ
پترک ءِ بٌراں ھم ور انت
شیرانی تہ ءَ ئے ھم مان کن انت ءٌ ورانت
پَس کہ وھدے شپانک ءَ روزرد ءَ ماں میتگءَ آورتگ انت ایشانی دپانی بو سک وش بوتگ ءُ وش بیت پساں وھدیکہ روموست کتگ گُڑا پترک ءِ بواں چو مھلب ءَ آتار داتگ
پترک ءِ تاکاں چن انت کار انت تاپ کن انت ءٌ پہ وتی ھمباراں ایر کن انت پد ءَ پس ءُ مالانیش ھم دیان انت
پترک ءِ ھنگ چہ پترک ءِ کٌل ءَ درکیت
وھدگیں مردماں مدام پترک ءِ ھنگ پہ وتی درپان پگر کتگ بزان ایر کتگ انت پہ سھت ءٌ سکیانی واست ءَ کہ مارا وھدے دردے بہ گیپت بورین اِش کہ دیم ءَ مردم ءَ سھت ءِ گپت گڑا بزاں آھانی سھتیان بوتگ انت ءُ َ ماں شرین درپ ءُ گیلیپانی تہ ءَ ایر اِش کتگ انت

پترک ءِ بٌراں ھم ور انت ءٌ
شیرانی تہ ءَ ئے ھم مان کن انت ءٌ ورانت اش
شپانکاں زیادہ پترک ءِ کل ھنچو پروشتگ ءٌ ما اشکرانی تہ ءَ یا آسے روک کتگ ءٌ آس ءِ توک ءَ پتکگ ءٌ وارتگ انت سک دوست اِش بوتگ انت پہ ورگ ءَ ءُ سک وش انت
وھد ءِ مردمانی گشٌگ ءِ رِد ءَ پترک پہ دل ءٌ لاپ ءِ کرم ءِ کٌشگ ءَ باز جوان انت اگاں کسے ءِ لاپ ءَ کرم مان ءُ ھست ھمے ھنگ ءَ گزلے بوارت کرم مراَنت ءُ آ وش بیت
پترک ءِ بو دل ءِ َ بن بند ءَ تاھیر بکشیائیت
گوں ناہ ءِ ھم ور انت

وھدی مردماں ھنگ پہ وتی سھتیانی واست ءَ پگر کتگ ءُ ایر کرتگ اَنت
وھدیکہ کسّے ءَ سھتی ءَ گپتگ بزاں دردے ءَ گڑا ھمے پترک ءِ ھنگ ایش کار مرز کتگ انت مردم ءِ لاپ درد وش بوتگ
بلئے ما ھرچیز ءَ پشت ءَ کپتگ انت
دومی سد ارمان انت کہ ما وتی پشت ءِ چیزاں پراموش انت
کپتگیں وھد ءِ رندگیری ءَ کہ وھد پہ کس ءَ نہ اوشت اِیت
دگنیا ءِ مھلوک چہ وھد ءُ پاساں چہ نپ ءٌ پایدگ چست کنگائیں ما چہ وھد ءَ وت ءَ را تاوان بار کنگائیں
بلوچستان گنجانی ھدا بند ایں بلئے مارا ســـما نیست۔

اے تاک ءَ سوشل میڈیا ءَ شنگ کنئے


((Next Post) دیمءِ نبشتانک ) »



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *