Main Menu

مُرکءِ ہوٹل – کے بی فراقؔ

مُرکءِ ہوٹل اوں ڈراِت ءُ کپت ۔ کدی ما اِدءَ نشت ءُ زانشت، لبزانکءُ چاگردءِ باوست کُت ءُ لئیبی آں نشت ءُلئیبءِ باوست کُت ۔وھدیکہ راجکاری ءَ گوں ہم سیالیں سنگت ھاں نشت ءُ راجی ءُ میان اُستمانی راج کاریءِ ردا داں دیراں نشت ءُ تران کُت۔بلے دری نیمگءِبنچ آنی سرءَ دریاورداں نشت ءُیک دگرے ہم روچی ایں گم ءُ وشی یک دگر ءَ گوں درانگاز کُت اَنت ءُ وتی اندراِش تاھیر دات۔بلے مرےزمانگءَ اے ہوٹل وت یک باوست ے ءُ مئے رنگیں مردماں چہ لوٹ کنت کہ آ اوں روچ اِت اَنت کہ جماعتءَ شمے گوشگءِ پدءَ برے لتا، رفیع، جگجیت، مہدی حسن ءُ برے ضیامحی الدین ءِ توار بند کہ فیضءُ راشدءِ لچہ آنی دروشم مارا اِش کنائت اَنت۔

ءُ کدی غالب ءِ نمدی واجہ ءِ توار بندءِ دروشم ءَ اِش کُت اَنت۔ءُ ھمے دابءَ نور محمد نورل ءُ نصیر ءِ الہان اِش کُنگ ءَ اتکگ اِتاں۔ ہمے میانءَ علی مُرک اوں سھرابیتگ ات۔وتی تب ءِ بزانکہ مکیش ءُ سہگل ءِ ریل ے پِر کُت۔ہردے جیڑاِت تہ سما کُت کہ ما اے دمانءَ جوانیں چاگردیے ہستومندیں مردم ایں۔ وھدیکہ گچینی چیزاں گوں انچائیں مردمے بہ بیت یا لبزانت ءُزانشتءَ گوں ہم سیالیں کارست ے بہ بیت۔آھانی تب گوں سنگین ایں ھالترانی ءَ شونداری کنت۔آ اوں رپت ءُ شُت ۔ کہ اے کارست اوں اے جاورءَ گیر کئیت۔

البت اسحاق گوجوءَ چرےہوٹل ءِباوست ءُ پگرءَ ھچبر دلءَنہ بر اِت۔آ کہ راج بنت اےرنگیں جاہاں وتی تمدنی نمونگ جوڑ کننت ۔ چوشکہ ما دنیگہ چہ تمدنی مارشتءَ ھما دستءَایں۔ پمیشکہ سنیما اوں شُت ءُھلاس بیت ءُمُرکءِ ہوٹل ءَ ھم سپر کُت۔چیاکہ ایمبری رمضان ءَ ہوٹل ءِ دیم پہکءَ ہورک ءُ ھالیگ ات۔انچو سما بیت کہ کدی اے جاہءَ مھلوک ئَے جہکءَ جیک کُتگ ات ۔ءُ داں تراویح ءَ پد اوں اِدءَ مردم ے رؤ ءُ آ بیتگ ات۔ بلے انوں ایوک یک بے کچیں ھاموشی ءِ کہ اشیءِ تہءَ زند نیست یک رپتگیں جاہےءِ موتک یے سماءَ دنت۔چوش کہ یک گستائی ءِ کورونا ءَ ودی کُتگ ءُ مستریں بے کماری یے مھلوک ءِ یک دگرءَ گوں چاگردی دیری ءُ بے بھیسہ ای کہ راجکاری یے تک ءَ بلوچ سیاست ءِ ءُ زانشتی کارستانی دیم گوں بُنکی ءُھستیں اھدءَجیڑھ آں گوں وت ھال کنگ ءُ سرپد بوھگ ءِ ردا باوست کنگ ءِ شونءَ دنت کہ کسے اے گوشت نہ کنت کہ انوں کہ من دردءِ زہءَ گوں دم توس آں کئے اشیءَ را آسیدگ کنت ءُ مروچی ایں ءُ بانداتءِ شون ءَ بہ کنت۔بلے ھمے گپ آں گوں اسحاق چہ حبیبہ ءِ کلینک ءَ گوں چینکءِ واتر بیت کہ پر آئی چاہ بُرت ءُ سر اِش کُرت۔ءُ دمانے نہ بیت کہ ھال کنگ ءَ اِنت ۔”بازار مرچاں نیست ءُ مردم مردمی نہ اِنت”گوشے کہ اے رنگیں جاورے وتی اندرءَکم کم ءَ ودان اَت ءُمروچی ایں دروشم ے گپت ءُ جماعت ءَ اوں ءَ چہ اشیءَ پد مُلا موسی موڑءِ دگءِ کشءَچاہءِ ہوٹل ے کش اِت ءُنشت بلے رؤے نہ کُت کمے وھدءَ پد بند بوت۔مرے زمانگءَھمےہوٹل دگہ مردئَے گون اِنت۔ نوں جماعت ءَ پہ وت چاہءِ تھرماس ے زُرتگ ءُ جنت بازارءَ نشتگ ءُ چاہ بہا کنت ۔

نی من چاراں کہ تیوگیں بازار ورگءَ کئیت بلے دنیگہ ھم تاج ھمیشیءِچپی نیمگءَ وتی استری ءِدکانءَ نشتگ ءُزند شوھاز کنت ءُ دیمءَ کاکا ابراہیم اوں نشتگ گڈی بنی آدمءِ چارگ ءَ جنت کہ کسے کئیت ءُ وتءَ پول ایت یا چو بےکماری گوزایت ءُراہی بیت۔چوشکہ مُرکءِ ہوٹل ءُ علی مُرک ے تبءِ ریل الم انگت توار کنت ءُ وشیں الہانے سرجمیں شاہی بازارءَ وتی ھسارءَزیرایت۔ءُ مارا بھیسہ دنت ءُگوشیت کہ کسے چہ اندرءَ بہ لڑایت تہ سرجمءَ ھلاس بیت۔

اے تاک ءَ سوشل میڈیا ءَ شنگ کنئے


« ( (Previous Post) پشتءِ نبشتانک )



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *