Main Menu

عطاء شاد

اگاں شمئے کرا عطاء شادءِ شئیر استیں گڈا پمہ روان بدیتءِ۔ منتوار

شپے کہ بام مہ ساریت چُشیں شپءَ را سوچ
پہ اُمرےءَ کہ وداریت ، چُشیں شپءَ را سوچ

تو روچ ءِ واجہ ئے ، استال ءُ ماہ ءِ واھندے
ترا کہ پجّہ میاریت ، چُشیں شپءَ را سوچ

بدنت داگ چُشیں نیمروچ ءَ آس بدئے 
دلاں پہ آس بگواریت ، چُشیں شپءَ را سوچ

کُشیت واھگاں پہ روژنائی ءِ نام ءَ
دل ءِ چراگ ءَ تھاریت ، چُشیں شپءَ را سوچ

ما “ کوہ نند “ بنی آدماں پہ آس ءِ اپوگ
تریشک پہ ما شھاریت ، چُشیں شپءَ را سوچ

ما روچ زردگ ءُ گوربام ، ما سمین ءُ سبا ،
نہ انگہ مارا کماریت ، چُشیں شپءَ را سوچ
اے تاک ءَ سوشل میڈیا ءَ شنگ کنئے