Main Menu

مکھیں مات

من ءُحانل نشتگ ءُ گُد ءِ دوچگ ءَ اَت ایں-حانل ءِگوانکو ءَ توارکت آ پاد اتک ءُ شُت- دامان ءِ آ پد من چاریں مُرک ءِ مجینتگ انت ءُ ھیال ءِ کپتگ-منی دل ھیرتک باریں چے بوت ھانل چو ملور ملور ایں-منی جست کنگ ءَ پسو ءِ دات ماتی منی دزگوار گوشی موباہل ءِ سرا وانگ شرو انت ءُ منی کرا نٹ نیست من چوں بکناں-ھاسٹل ھم بند ایں کی من شال ءَ واتر بکناں- ھرس ءِ پٹ پٹ ءَ رتک انت-من گوْشت ھانل تو بد بھت ءِ کہ منی گوْرا پیداک بوتگ ءِ اے نہ لوٹاں کہ منی چُک بوان انت ءُ وتا پجا بیار انت- نوں تو بل ءِ ھانل تو باز کوار بوتگءِ گوں ھمے وانگ ءَ یک وھدے ءَ گپ ات کہ وانگجا ءَ کیمرا جتگ انت ءُ دگے بازیں ھرابیں گپ دیما اتک کستریں بچ وا بُنگ ات کہ نوں من وانگ ءَ راوگ نیلیں بلے ھانل ھمت کت ءُ وتی براتانی گپ ءِ نہ زُرت۔

منا اوست سک گیر پیداکیں-اوست منی مستریں چک اِنت- مدام بچکندگ ءَ ات-سکیں گرانیں ءُ جوْانیں مردم ءِ ات-ھرکسی کمک کنگ ءَ ساڑی اَت- بلے بس یک ھرابی ءِ مان ات ءِ بکتاور ءَ زلم ءُ زوراکی بھ برداشت نہ کُت- ھردیں کہ دیست ءِ جا ءِ آ زلم بوھگ ءَ انت الم وتی زور ءِ جت انت کہ آہی ءَ ھلاس بکاں بلے نا سر پد آ را کسے ءَ بگوْشت ایں کہ دنیاے زلم ھمینچو باز انت کہ تئ جند ءَ گار کن انت۔

یک رندے من گوشت کہ کرباناں چش مکن کہ تئ مات بے مرگ ءَ مریت- گوْشت ءِ اماں منی گوما ھاموش بوھگ نبیت کہ منی چمانی دیما زوراکی ءِ آس ءَ منی کوم بو سوچیت- تا کہ من زندگ آں ھاموش نباں۔

باریں زندگ ایں اگا ناں بلے ھاموش انت-برے برے دل گشیت زندے اگاں ھال ءِ نیست گرا مرگ ءِ ھال ءِ بیبیت بلے ھچ۔

من دوچگ ءُ زھیرونک جنگ ءَ ات اوں کہ دروزگ ءَ توار کت ءُ ٹلو تتر گران ات ءُ اتک ءُ دل مانگ ءَ من وا زانت نا سرپد پدا وتی چرسی ایں سنگت آنی گوما گون بوتگ- من ھچ گوْشت نا کت من مات ءِ اوں چک ھرچ وڑ بیبت کہ مات ءَ را دوست بیت- ٹلو ھر وھد ءَ چش نبوتگ مے میتگ ءَ لھتیں درآمد اتکگ کہ چک ءِ برباد کتگ انت۔

منی درستیں امید گوں زانت ءَ ات آں- لاھکیں ورنا ءِ آ- کسی گوما لوڈ نبوت-گُشے وتی دنیا ءَ گار ات- کتاب ءِ سک ونت ھر وھد ءَ من دیت وانگا ات – منی دل سکین ات کہ منی پیری ءِ سپارت زانت ایں- یک روچ ءِ اتک کہ اماں منی لاھور ءَ ایڈمیشن بوتگ من ھمے ھپتگ ءِ تھا راوگ ءَ اوں- من گشت برو کربانا اللہ ءِ باھوٹ ءِ- لھتیں ماہ گوست ھانل ءِ چم ھرسیگ ات انت- منا ھمت نبوت کہ جست ءِ بکن ایں – وت منا ھال ءِ دات کہ زانت وتی لھتیں سنگتانی گوما کوہ ءَ شتگ- من نزانت من لوٹیت کہ من بگریویں بلے منی ھرس در نایتک انت- ھرس ھشک ات انت- من زانت کہ منی ھچ چک ءِ زند ءَ وشی نہ لکتگ۔

منی کرا بچتگ ایں چک یک ایں دانگ ایں نوں ساربان- ساربان ءَ من گپ نیشتگ -سک ترسینتگ کہ زالمانی چم اگا یکین ءِ سرا ھم مکپاں گرا من ایوک باں منی کرا کس نبیت- من نزانی ساربانی ترس ءَ من گل بباں اگا نا بلے بگندے… بگندے ساربان بچتگ چا دشمنانی چماں من بلے نزاناں-باھدیں بہ بچیت کہ یکیں چک ایں کہ وتی گلامی ءِ کبول کتا ءُ چم ءِ بستگ انت۔

من ھم وتی چکانی واستا واب دیستگ کہ مزن باں بلاھیں کار آنی سروک بنت ءُ پہ وت ءُ پہ وتی کوم ءَ کار کن انت- بلے منی چکانی پگر ءُ اندوہ باز انت- آھاں وتی مات ھرسیگ ایں چم دیستگ انت-وتی مکھیں مات ءِ۔

اے تاک ءَ سوشل میڈیا ءَ شنگ کنئے





Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *